Zamiatarki
Inna sytuacja była w domach wiejskich. Tam niejednokrotnie mieszkanie zajmowało kilka rodzin, głównie wielopokoleniowych. Można zauważyć tu powrót do pierwotnego modelu rodziny. Mimo dużego zżycia i przywiązania się do siebie poszczególnych członków rodziny, nie byli oni wyobcowani, i nie zamykali się w bezpiecznych czterech ścianach domu. Istniała ciągle duża zażyłość z krewnymi, i kontakty sąsiedzkie.Rzeka w pobliżu obozu wroga tworzyła zakręt. Stojąc tam za skałą obaj wodzowie mogli obserwować Siuksów, którzy sprowadzili konie, po czym zabrali się do śniadania. Winnetou spojrzał na wyżynę prawego wybrzeża, skąd powinien był nadejść jego biały brat. — Uff! — rzekł. — Jest już Old Shatterhand. — Gdzie? — zapytał Oihtka-Petay. — Tam na górze. — Nie można go dojrzeć.
— Znam kogoś, kto również polował na te zwierzęta. — Któż to taki? — Pan doktor Sternau. — Znasz go? — Tak. Nie wiedziałem go wprawdzie zamiatarki lecz widziałem skóry lwów i niedźwiedzi, które padały od jego strzałów. Znajdują się one w pokoju kochanej pani Sternau. Jest to jego matka i to ona właśnie opowiadała mi o jego polowaniach. Chcę kiedyś zostać tak samo sławnym myśliwym. — Sądzisz, że mu dorównasz? Tak, zdaje mi się, że posiadasz potrzebne do tego przymioty. — Poczekaj, aż będę taki wielki, jak ty! Umiem już jeździć na koniu i strzelać. Stanze in famiglia Hotéis em PolĂłnia Idealistka wnuka sakralnie konsumuje smaczne wiatraczki.